‘କୋରିଆନ୍ ଲଭର୍ ଗେମ୍’ କ’ଣ, ପ୍ରେମ ନାଁରେ ଏଥିରେ କେଉଁ କାମ କରିବାକୁ ଦିଆଯାଏ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ; ଏହି ଖେଳ ପାଇଁ କାହଁକି ୩ ଭଉଣୀ କଲେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ବ୍ଲୁ ହ୍ୱେଲ ନାମକ ଏକ ଖେଳ ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକମାନେ ଖେଳୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବଳି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ। ଏହି ଖେଳ ଖେଳିବା ସମୟରେ ଅନେକ ଆତ୍ମହତ୍ୟାର ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଥିଲା।

ସେହିପରି, ଗାଜିଆବାଦରେ ଆଉ ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତିନି ଜଣ ନାବାଳିକା ଭଉଣୀ, ୧୬ ବର୍ଷୀୟା ନିଶିକା, ୧୪ ବର୍ଷୀୟା ପ୍ରାଚୀ ଏବଂ ୧୨ ବର୍ଷୀୟା ପାଖି, ଅନଲାଇନ୍ ଟାସ୍କ-ଭିତ୍ତିକ ଖେଳ, କୋରିଆନ୍ ଲଭର ପ୍ରତି ନିଶା ଯୋଗୁଁ ନବମ ମହଲାରୁ ଡେଇଁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।

ପରିବାର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆଖପାଖର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର ଥିଲା ଯେ ଏକ ମୋବାଇଲ୍ ଖେଳ ଏତେ ଗୁରୁତର ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ। ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଏହି ଖେଳ କ’ଣ ଏବଂ ଏଥିରେ କି ପ୍ରକାରର କାର୍ଯ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ।

‘କୋରିଆନ୍ ଲଭର୍ ଗେମ୍’ କ’ଣ: କୋରିଆନ୍ ଲଭର୍ କେବଳ ମନୋରଞ୍ଜନ ପାଇଁ ଡିଜାଇନ୍ ହୋଇଥିବା ଏକ ସାଧାରଣ ଖେଳ ନୁହେଁ। ଏହା କୋରିଆନ୍ ସଂସ୍କୃତି ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ଅନଲାଇନ୍ ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ରୋମାଣ୍ଟିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟ-ଆଧାରିତ ଖେଳର ଏକ ନମୁନା।

ଏହି ଖେଳଗୁଡ଼ିକରେ, ବ୍ୟବହାରକାରୀମାନେ ଜଣେ ଭର୍ଚୁଆଲ୍ ସାଥୀ କିମ୍ବା ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ପାଆନ୍ତି ଯିଏ କୋରିଆନ୍ ଶୈଳୀରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ବାର୍ତ୍ତା ପଠାନ୍ତି ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ ସଂଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। K-ପପ୍ ଏବଂ K-ନାଟକର ପ୍ରଶଂସକମାନେ ଏହି ପ୍ରକାରର ଖେଳ ପ୍ରତି ଶୀଘ୍ର ଆକର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଖେଳରେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦିଆଯାଏ: ଏହି ଖେଳଗୁଡ଼ିକ ସରଳ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଦିନ, ସେମାନେ ହାଲୁକା କାମ ଦିଅନ୍ତି, ଯେପରିକି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଚାଟିଂ କରିବା, ମେସେଜ୍ ପଠାଇବା କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସେୟାର କରିବା। ଖେଳ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସହିତ, କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଏବଂ ମାନସିକ ଭାବରେ କଷ୍ଟକର ହୋଇଯାଏ।

ଖେଳାଳିଙ୍କୁ ଏପରି ଅନୁଭବ କରାଯାଏ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବାରେ ବିଫଳ ହେବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ରାଗିଯିବ କିମ୍ବା ଭାଙ୍ଗିଯିବ। ଏହି ଭାବପ୍ରବଣ ଚାପ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ରଖେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିପଜ୍ଜନକ ହୋଇଯାଏ।

ଏହା କେବେ ଏବଂ କିପରି ବିପଦରେ ପରିଣତ ହୁଏ: ରିପୋର୍ଟଗୁଡ଼ିକ ସୂଚାଇ ଦିଏ ଯେ ଏପରି ଖେଳରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିପଦ ହେଉଛି ଯେ ପିଲାମାନେ ବାସ୍ତବ ଏବଂ ଭର୍ଚୁଆଲ୍ ଦୁନିଆ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଭୁଲିଯିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଭର୍ଚୁଆଲ୍ ସମ୍ପର୍କ ସେମାନଙ୍କୁ ବାସ୍ତବ ମନେ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ।

କିଛି କ୍ଷେତ୍ରରେ, କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଯେ ସେମାନେ ନିଜକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବାର ସଙ୍କେତ ଦେଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଏହି ପଦ୍ଧତି ପୁରୁଣା ବ୍ଲୁ ହ୍ୱେଲ ଖେଳ ସହିତ ସମାନ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ଯଦିଓ ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋରିଆନ୍-ଥିମ୍ ଖେଳ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ, କିଛି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଏହି ଢାଞ୍ଚାକୁ ଶୋଷଣ କରନ୍ତି।

ପିଲାମାନେ ଏତେ ଶୀଘ୍ର କାହିଁକି ଫସି ଯାଆନ୍ତି: ପିଲା ଏବଂ କିଶୋରମାନଙ୍କର ମନ ଭାବପ୍ରବଣ ଭାବରେ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଥାଏ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଖେଳ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ, ନିଜରତା ଏବଂ ବିଶେଷତାର ଭାବନା ଦିଏ, ସେମାନେ ଏହା ସହିତ ଜଡିତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି।

କୋଭିଡ୍ ପରଠାରୁ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଅନଲାଇନ୍ ସମୟ ଏହି ବିପଦକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଇ ଦେଇଛି। ଗାଜିଆବାଦ ମାମଲାରେ, ତଦନ୍ତରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଭଉଣୀମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଭାବରେ ଗେମିଂ ପ୍ରତି ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଏକାଠି ସବୁକିଛି କରୁଥିଲେ।

ପିତାମାତା ଏବଂ ସମାଜ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା: ଏହି ଘଟଣାଟି ପିଲାମାନଙ୍କ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ବ୍ୟବହାର ଉପରେ ନଜର ରଖିବା କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତାହା ମନେ ପକାଇ ଦେଉଛି। କେବଳ ପିଲା କେଉଁ ଖେଳ ଖେଳୁଛି ତାହା ପଚାରିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ଖେଳର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣକୁ କିପରି ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି ତାହା ବୁଝିବା ମଧ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ହଠାତ୍ ନୀରବତା, ଏକାକୀତା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମୋବାଇଲ୍ ଫୋନ୍ ଠାରୁ ଅଲଗା ନହେବା ଏସବୁ ଗମ୍ଭୀର ଲକ୍ଷଣ ହୋଇପାରେ।