ଜଳି ସାରିଥିଲା ଶରୀର, ତଥାପି ଛାଡ଼ିନଥିଲେ ସାଥ୍… ବାଥରୁମରୁ ମିଳିଲା ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନ ମୃତଦେହ, କନ୍ଦାଇଦେବ ଦିଲ୍ଲୀ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ଜୀବନ ସାଥୀ ହେବ ତ ଏମିତି। ଶେ, ସମୟରେ ବି କେହି କାହାର ସାଥ୍ ଛାଡ଼ିଲେନି। ନିଆଁରେ ଜିଅନ୍ତା ପୋଡ଼ି ହୋଇ ଛଟପଟ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦମ୍ପତ୍ତି ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଜାବୁଡି ଧରିଥିଲେ। ଆଉ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ହିଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ଜୀବନ ଦୀପ ଲିଭିଗଲା।

ହଁ ଆଜ୍ଞା ଆମେ କହୁଛୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଲ୍ଲୀର ମାଲବ୍ୟ ନଗରରେ ଘଟିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ ସମ୍ପର୍କରେ। ଯେଉଁଥିରୁ ଉଭା ହୋଇଥିବା କାହାଣୀଗୁଡିକ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବିଦାରି ଦେବାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ।

ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ହତାଶ ସଂଘର୍ଷ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ଚିତ୍ର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି, ଯାହା ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀ ଏବଂ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କନ୍ଦାଇଦେଇଛି।

ଉଦ୍ଧାର କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ପ୍ରଥମ ମହଲାର ଏକ ବନ୍ଦ ଶୌଚାଳୟରୁ ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୃତଦେହ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା। ଜୀବନର ସେହି ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଛାଡ଼ି ନଥିଲେ। ପରସ୍ପରକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସେମାନେ ଦୁନିଆକୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥିଲେ।

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରଥମ ମହଲାକୁ ନିଆଁ ଏବଂ ବିଷାକ୍ତ ଧୂଆଁ ଗ୍ରାସ କରିବାରୁ ଦମ୍ପତି ଖସିଯିବାର କୌଣସି ଉପାୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ।

ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାଣପଣେ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେମାନେ ଶୌଚାଳୟ ଭିତରକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଭିତର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ସେମାନେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ପାଣି ଏବଂ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଯୋଗୁଁ ନିଆଁ ଏବଂ ଧୂଆଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବ ନାହିଁ ଏବଂ କିଛି ରକ୍ଷକ ଦୂତ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆସିବେ।

ହେଲେ, ସମୟ ବିତିବା ସହିତ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ କଳା ଧୂଆଁ ଶେଷରେ ଶୌଚାଳୟର ମଧ୍ୟ ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା। ଯେତେବେଳେ ରିଲିଫ୍ ଦଳ ଡୋର ଭାଙ୍ଗି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମେରୁଦଣ୍ଡକୁ ଥରହର କରଦେଲା।

ସ୍ତ୍ରୀ ଟଏଲେଟ୍ ସିଟ୍ ଉପରେ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱାମୀ ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ଚେୟାରରେ ବସିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କ ଶରୀର ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲା, ହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ହାତ ପରସ୍ପର ସହିତ ଜଡିତ ଥିଲା; ସେମାନେ ଶେଷ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଆବଦ୍ଧ ଥିଲେ।

ଗୋଟିଏ ପରିବାରର ଆଠଟି ଆଲୋକ ଲିଭିଗଲା:

ଏହି ହୃଦୟ ବିଦାରକ ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ଗୁରୁଗ୍ରାମର ବିବେକ ଅଗ୍ରୱାଲଙ୍କ ସୁଖୀ, ସମୃଦ୍ଧ ପରିବାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ କରିଦେଇଥିଲା। ବିବେକ ତାଙ୍କ ବାପା ରାଧେଶ୍ୟାମ ଅଗ୍ରୱାଲଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଦିଲ୍ଲୀ ଆସିଥିଲେ, ଯିଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ସାକେତର ଏକ ହସ୍ପିଟାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ଅଛନ୍ତି।

ହସ୍ପିଟାଲ ନିକଟରେ ରହିବା ପାଇଁ ବିବେକ ତାଙ୍କ ମାଆ, ପତ୍ନୀ, ଦୁଇ ଛୋଟ ଝିଅ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାମୁଁଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଅତିଥି ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।

ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିକାଣ୍ଡ ଘଟିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଭୟଭୀତ ବିବେକ ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କେବଳ ଏତିକି କହିପାରିଲେ, “ଭାଇ, ଏଠାରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଛି…” କିଛି ସେକେଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ, କଲ୍ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଯୋଗାଯୋଗ ପୁନର୍ବାର ସ୍ଥାପନ ହୋଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। ସନ୍ଧ୍ୟା ସୁଦ୍ଧା, ତାଙ୍କ ପରିବାରର ଆଠ ଜଣ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ, ବିବେକ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହୋଇଗଲେ।

ଧୂଆଁର ସେହି କାଳ ଚକ୍ର, କାହାକୁ ସୁସ୍ଥ ହେବାର ସୁଯୋଗ ଦେଲାନି:

ଅଧିକାରୀମାନେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଏହି ବହୁତଳ କୋଠାରେ ବିଷାକ୍ତ ଧୂଆଁ ନିଆଁ ଅପେକ୍ଷା ଆହୁରି ବିପଜ୍ଜନକ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲା। କରିଡରଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଏବଂ ବାୟୁଚଳନର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୋଠାଟି ମାତ୍ର କିଛି ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗ୍ୟାସ୍ ଚାମ୍ବରରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା।

ଅନେକ ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ରୁମରୁ ବାହାରକୁ ପାଦ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଚେତାଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ବେସମେଣ୍ଟରେ ଫସି ରହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ, ଅଗ୍ନିଶମ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଲୁହା ସଟର ଏବଂ ଗ୍ରୀଲ୍ କାଟିବାକୁ ପଡିଲା। ଏହି ଅବହେଳା ଭାଗ୍ୟର ନିଷ୍ଠୁର ହାତ ସହିତ ମିଶି ମୋଟ ୨୧ଟି ନିରୀହ ଜୀବନକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ନୀରବ କରିଦେଲା।