ମୃତ୍ୟୁର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ପାଟିରେ କାହିଁକି ଦିଆଯାଏ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଏବଂ ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ଲୁଚି ରହିଛି ସତ

ଓଡିଶାଭାସ୍କର: ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ। ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଜୀବନର ଦାୟିତ୍ୱ, ବୃତ୍ତି ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବୁଡ଼ି ରୁହନ୍ତି।

ଯେତେବେଳେ ମୃତ୍ୟୁର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସେ, ହିନ୍ଦୁ ସନାତନ ପରମ୍ପରା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ ହୁଏ: ଆତ୍ମା ​​ଶରୀରରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ସମୟରେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ।

ଏହି ପ୍ରଥା ପଛରେ ଅନେକ ଧାର୍ମିକ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଏବଂ କିଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ କାରଣ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏହି ମତାମତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜ୍ୟୋତିଷ ଡକ୍ଟର ବାସବରାଜ ଗୁରୁଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆସିଛି।

ଗୁରୁଜୀଙ୍କ ମତରେ, ତୁଳସୀକୁ ବିଷ୍ଣୁପ୍ରିୟା କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଏହା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଗଛ। ଗଙ୍ଗାଜଳ ପାପ ଏବଂ କର୍ମ ଭାରର ବିନାଶକାରୀ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।

ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଶରୀର ଭିତରେ ଫସି ରହିଥିବା ପାପ ଏବଂ କର୍ମ ଛାପ ପ୍ରାଣ (ଜୀବନଶକ୍ତି)କୁ ଭୌତିକ ରୂପରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ବାଧା ଦିଏ। ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଶରୀର ପ୍ରବଳ କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରେ। ଏପରି ଅବସରରେ, ତୁଳସୀ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ।

ଆତ୍ମା ​​ଜନ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ:

ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ଏହି ପଦ୍ଧତିର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଏହି ପଦ୍ଧତି କେବଳ ସେତେବେଳେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଡାକ୍ତରମାନେ ସହାୟତା ଯୋଗାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ରୋଗୀ ଅଚେତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଖାଇବା କିମ୍ବା ପିଇବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଏପରି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଅବସ୍ଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ତିନିଥର ମୁହଁରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଢାଳି ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର ପାପ ଏବଂ କର୍ମ ଭାର ଧୋଇଯାଏ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଆତ୍ମା ​​ଜନ୍ମ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଗୁରୁଜୀଙ୍କ ମତରେ, ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଯେତେବେଳେ ତୁଳସୀ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ରୋଗରେ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଆରାମ ଦେଇପାରନ୍ତି।

କେତେକ ସମୟରେ, ସେମାନେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଆରୋଗ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି; ହେଲେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଜୀବନ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଇବା ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ଏହି ପବିତ୍ର ପଦାର୍ଥ ଏବଂ ଉଦ୍ଭିଦ ଶରୀରକୁ ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

ଗୁରୁଜୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ ତୁଳସୀକୁ ହରିପ୍ରିୟା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ। ପ୍ରତିଦିନ ଗୋଟିଏ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ସେବନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ଲାଭ ମିଳିଥାଏ।

ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଶରୀରକୁ ତୁଳସୀ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପା ଆହ୍ୱାନ ହୁଏ ଏବଂ ବୈକୁଣ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଦେଖାଯାଇପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ହାତରେ ଶରୀରକୁ ଉଠାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।

ତୁଳସୀ ଯମଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟର ଏକ ଉତ୍ସ:

ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ତୁଳସୀ ଗଛ ଯମଦୂତମାନଙ୍କ (ମୃତ୍ୟୁର ଦୂତ) ପାଇଁ ଭୟର ଉତ୍ସ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ତୁଳସୀ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ​​ଯମଦୂତମାନଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବିନା ସୁଗମ ଭାବରେ ଏହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯାତ୍ରା ସମାପ୍ତ କରିପାରିବ।

ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଶରୀରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଶରୀର ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଗୁରୁଜୀ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ଆତ୍ମା ​​ପାଇଁ ତାର ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ନେବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶରୀରରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପାୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।